ICT dienstverlening: mag het een onsje meer zijn?

remainsJaren geleden gingen we iedere zaterdag naar de markt. Mijn kleine kleuterzusje mocht dan kaas bestellen: “graag een kilo jong belegen”. Doortastend zette de kaasboer het mes in de kaas, gaf ons een plakje, sneed een groot stuk af, woog het en zei: “elf ons, mag het een onsje meer zijn?” Natuurlijk mocht dat, dat kregen we ook wel op en zo aten we dan wekelijks elf ons en niet een kilo kaas.

In de applicatie-ontwikkeling en in het leveren van infrastructuurcomponenten kreeg een klant de afgelopen vijftien jaar tijdens het project pas de echte kaassmaak te pakken: “zou je dat er ook bij kunnen doen?” Na het eerste proeven werd duidelijk wat de (on)mogelijkheden waren en werd de scope van het project opgerekt of verschoven.

Tegenwoordig is dienstverlening het toverwoord in de ICT. Zelfs leveranciers, die traditioneel alleen maar pc’s, printers, storage of netwerken leverden, Lees verder

Fileleed

Dagelijks rijd ik tegen de file in, dat is het voordeel van wonen in de enige stad van Nederland en werken in Gorinchem. Ik denk vaak aan een oud-collega van ons, die de omgekeerde weg rijd. In de krant stond, dat ze nu toch echt eindelijk iets gaan doen aan het fileleed op de A15, verbreding en matrixen, zoals wij stedelingen, dat al jaren kennen. De eerlijkheid gebiedt te schrijven, dat ik snel vergeet hoe die verbredingen tot stand kwamen: verbreding van een snelweg betekent werk aan de weg, versmalde rijstroken, risicovol proppen op een wegdek, waar jaren niets aan is gedaan “omdat we toch gaan verbreden”. En dat vaak maanden lang. Als ik heel laat uit Gorinchem vertrek, zie ik ze beginnen, de wegwerkers. Ja, dat is wat anders dan mijn eigen tuinpaadje betegelen: snelle omleidingen opstellen terwijl moeders de vrouw de kids in bed stopt? Zou het ook zo zijn met ICT, je weet eigenlijk nooit, wie er achter nachtelijk onderhoud schuil gaat.