Show me the money: 3x winst door KPN-belang

cuba-gooding-jr-show-me-the-money Heeft het nut om een belang te nemen in het ICT-succes van een ander?

Tussen al het zwoele komkommernieuws was er een leuk nieuwtje met impact. Deze week verkocht KPN haar dochter E-plus aan Telefónica. Wat blijft hangen is de verkoopsom: 5 miljard. Wat niet blijft hangen is de bijzin: ook krijgt het Nederlandse telecombedrijf een belang van 17,6% in Telefónica Deutschland. Conclusie: E-plus is niet echt waardeloos. Als E-plus waardeloos zou zijn en KPN blij ervan af te zijn, dan neem je toch geen belang in het bedrijf van de koper, een aanzienlijk belang?

Actief een belang nemen in het succes van een ander is een mooi alternatief voor de huis-tuin-en-keuken-ethiek, waar je in de (ICT-)dienstverlening mee wordt geconfronteerd: je moet naar je klant luisteren, zijn vragen moeten jouw vragen zijn, samen moeten we het doen. Ik kan daar slecht tegen, omdat het indruist tegen wie ik ben, wat ik kan en wat ik wil, zeker zo vlak voor mijn pre-vakantie burn-out.

  1. “Luister naar je klant”: hallo, dat is al een tweede natuur, ik moet mijn hele leven al luisteren en deed ik het vroeger niet, dan kreeg ik klappen, dus het was ook handig tussen de regels door te lezen/luisteren, zodat ik wist wanneer ik moest duiken. Luisteren doe je altijd, maar of jij en je klant er iets mee opschieten?
  2. “Zijn vragen moeten jouw vragen zijn”: misschien is het handig om zijn vragen te herformuleren zodat de klant zelf een antwoord kan vinden. Mijn vraag is dan “hoe kan ik een ander helpen zelf tot antwoorden te komen”?
  3. “Samen moeten we het doen”: misschien werk ik prima alleen, of was dat niet bedoeld? Ging het er juist om, dat ik anderen achter de broek moet zitten om resultaten te krijgen. Is het de bedoeling, dat ik mijn authenticiteit, kracht en autisme moet laten varen of een ander ruimte moet geven? Geen flauw idee, welke kant ik op moet. (En voor alle 010-bewoners: ooit wel eens nagedacht over de paradox tussen hand-in-hand-kameraden en geen-woorden-maar-daden; ik heb toch geen hand meer vrij voor een daad… wel voor een woord?)

Belang nemen in de ander is misschien niet moreel hoogstaand, maar wel goed voor iedereen: als E-plus bagger is, dan heeft KPN niets aan die 17,6% procent, maar als je wel degelijks iets kunt met E-plus, maar niet als KPN zelf dan is dit een leuke situatie. In de ICT dienstverlening zou dat ook kunnen gelden: als het goed gaat met de klant dan gaat het ook goed met ons en als het goed gaat met ons gaat het ook goed met de klant. Zodra er een contract wordt getekend om een dienst af te nemen wordt dit direct vertaald in aandelen in elkaars organisatie. Concreet zijn er dan de volgende winstpunten te behalen:

  1. “Overpromise, underdeliver” is zinloos geworden; in een relatie met wederzijdse belangen heeft iedereen profijt bij “underpromise, overdeliver“.
  2. Dienstverlening is virtueel en pas achteraf heb je zicht op het geleverde product. Moet ik vertrouwen, dat er wordt geleverd? Uh, nee, vertrouwen is goed, maar controle is beter. Dat heb ik ooit van een Oost-Duitse assistente van me geleerd. Wederzijds belang bij geleverde diensten is goedkoper dan dure controles achteraf en opent de deur naar anticiperende en open communicatie.
  3. Wederzijdse belangen bevorderen de duurzaamheid van een -winstgevende- relatie. Tom Cruise durft het doel eindelijk te schreeuwen: “Show me the money!” Cuba Gooding Jr. bekrachtigt het wederzijds belang: “Congratulations, your are still my agent!” 

Met dat in het achterhoofd ga ik concreet en winstgevend vakantievieren:

  1. Ik betaal de ijsjes
  2. De kinderen laten me m’n gang gaan
  3. De klanten krijgen me uitgerust terug

ICT dienstverlening: mag het een onsje meer zijn?

remainsJaren geleden gingen we iedere zaterdag naar de markt. Mijn kleine kleuterzusje mocht dan kaas bestellen: “graag een kilo jong belegen”. Doortastend zette de kaasboer het mes in de kaas, gaf ons een plakje, sneed een groot stuk af, woog het en zei: “elf ons, mag het een onsje meer zijn?” Natuurlijk mocht dat, dat kregen we ook wel op en zo aten we dan wekelijks elf ons en niet een kilo kaas.

In de applicatie-ontwikkeling en in het leveren van infrastructuurcomponenten kreeg een klant de afgelopen vijftien jaar tijdens het project pas de echte kaassmaak te pakken: “zou je dat er ook bij kunnen doen?” Na het eerste proeven werd duidelijk wat de (on)mogelijkheden waren en werd de scope van het project opgerekt of verschoven.

Tegenwoordig is dienstverlening het toverwoord in de ICT. Zelfs leveranciers, die traditioneel alleen maar pc’s, printers, storage of netwerken leverden, Lees verder

Beslismodellen rond Cloud Computing (2)

Deze blog is een vervolg op een eerste verkenning rond de beslissingen en motieven met betrekking tot Cloud Computing.

De aanwezigheid van IaaS, PaaS en Saas verandert het zakelijke ICT veld. Of je nu voor een As-A-Service-oplossing kiest of niet, het is nu wel een van de alternatieven voor diensten, die op eigen locatie en in eigen beheer worden aangeboden. Dat geldt zowel voor Storage, Virtualisatie als Applicaties ongeacht of dit voor servers of voor eindgebruikers is. Pardon, moeten we daar geen onderscheid in maken? In de eerste verkenning ben ik voornamelijk ingegaan op de de achtergrond van de marktbeweging: customer-driven en pay-as-you-use en de antwoorden vanuit de markt daarop. Hieronder zal ik een artikel als aanknopingspunt gebruiken om te laten zien, wat er feitelijk gebeurt in de markt en wat de consequentie is. Daaruit zal blijken, dat het onderscheid serverapplicatie en frontendapplicatie eigenlijk geen rol speelt:

  • het gaat om een nieuw perspectief en niet om de vervanging van bestaande concepten
  • niet alle producenten kunnen nu op dit nieuwe perspectief reageren, maar de klant wel

Lees verder

Beslismodellen rond Cloud Computing (1)

Beslismodellen voor Cloud computing: kinderen krijgen met je kalverliefde, aanbevolen door wc-eend

De onderstaande blog is in april geschreven naar aanleiding van de voorbereidingen van Cloudcon. Het was toen een soort veldverkenning. Zo langzamerhand lijkt het me verstandig om deze in combinatie met een vervolgblog te publiceren, want de analyse is juist en de impact erg groot.

Welke beslissingen moeten worden genomen rond cloud computing? Moeten we de mensen van wc-eend geloven, die wc-eend aanprijzen zonder ons een marktverkenning te bieden? Maar in wat voor bodemloze put stort ik mezelf als ik hen geloof en volg?
In het kort is dat de situatie waar de Nederlandse en Europese ondernemers staan met betrekking tot cloud computing. Ja, je moet snel beslissen wat je gaat doen omdat de markten waanzinnig snel veranderen, keyplayers zomaar verdwijnen en nieuwe spelers hun markt aandeel snel zien stijgen, en nee, je hebt geen flauw idee wat de consequenties zijn van die beslissingen.

Lees verder

Drie haiku’s over Big Data

Haiku – Japanse dichtvorm met 5-7-5 lettergrepen
Big Data – In information technology, big data is a collection of data sets so large and complex that it becomes awkward to work with using on-hand database management tools

Foto’s zijn Big Data
Waar is ome Kees nu toch?
Search Engine nodig

Word Big Data expert!
cursus kost maar vier ruggen
Ken het probleem al

Over Search Engine Optimalization:
Nieuw woord: SEO?
Nadenken voor je begint
Begrip voor alles

Cloud Computing made easy: a dictionary on food

Cloud is “in”, en steeds meer -Nederlandse- providers willen een stukje van die onmetelijke koek. Maar wat is Cloud computing nu precies? Met een eenvoudige analogie kan dit helder worden: eten!

What do you want for dinner?
One of the most famoud scenes in “When Harry Met Sally” shows Sally Albright (Meg Ryan) ordering pie at a diner. Sally Albright: But I’d like the pie heated and I don’t want the ice cream on top, I want it on the side, and I’d like strawberry instead of vanilla if you have it, if not then no ice cream just whipped cream but only if it’s real; if it’s out of the can then nothing.
Waitress: Not even the pie?
Sally Albright: No, I want the pie, but then not heated.

Lees verder

Fileleed

Dagelijks rijd ik tegen de file in, dat is het voordeel van wonen in de enige stad van Nederland en werken in Gorinchem. Ik denk vaak aan een oud-collega van ons, die de omgekeerde weg rijd. In de krant stond, dat ze nu toch echt eindelijk iets gaan doen aan het fileleed op de A15, verbreding en matrixen, zoals wij stedelingen, dat al jaren kennen. De eerlijkheid gebiedt te schrijven, dat ik snel vergeet hoe die verbredingen tot stand kwamen: verbreding van een snelweg betekent werk aan de weg, versmalde rijstroken, risicovol proppen op een wegdek, waar jaren niets aan is gedaan “omdat we toch gaan verbreden”. En dat vaak maanden lang. Als ik heel laat uit Gorinchem vertrek, zie ik ze beginnen, de wegwerkers. Ja, dat is wat anders dan mijn eigen tuinpaadje betegelen: snelle omleidingen opstellen terwijl moeders de vrouw de kids in bed stopt? Zou het ook zo zijn met ICT, je weet eigenlijk nooit, wie er achter nachtelijk onderhoud schuil gaat.