Cloud Computing made easy: a dictionary on food

Cloud is “in”, en steeds meer -Nederlandse- providers willen een stukje van die onmetelijke koek. Maar wat is Cloud computing nu precies? Met een eenvoudige analogie kan dit helder worden: eten!

What do you want for dinner?
One of the most famoud scenes in “When Harry Met Sally” shows Sally Albright (Meg Ryan) ordering pie at a diner. Sally Albright: But I’d like the pie heated and I don’t want the ice cream on top, I want it on the side, and I’d like strawberry instead of vanilla if you have it, if not then no ice cream just whipped cream but only if it’s real; if it’s out of the can then nothing.
Waitress: Not even the pie?
Sally Albright: No, I want the pie, but then not heated.

Lees verder

Advertenties

Vijf haiku’s rond Cloud Computing

Haiku – Japanse dichtvorm met 5-7-5 lettergrepen

Voor H, vriendschapsverzoek is al ingediend:
Teruggevonden
Schaamte overvalt me weer
Door schoolgenote

Papa, mag ik zelf?
Kindervingers zoeken op
iPad weet alles

Vader, slecht ter been
Verzamelt citers, al lang
Actief op Marktplaats

Geruis van vleugels
Vogelbad op dak daarginds
Filmpje op Youtube

N.a.v. P.:
12 jaar en gewild
1500 vrienden al
Vaders zorg: zo jong!

Mij iPa e mij dochte: printkoste beperke

Dertig jaar geleden leek dit de oplossing:

Waaro zoude w nie d laatst lette va el woor weglate? Zoal u zie geef dez besparin gee noemenswaardig moeilijkhede b he leze. D grafisch onderafdelin va d FN geef i haa jaarversla d volgend cijfer: Jaarlijk worde i Nederlan twe miljar gulde gespendeer aa papie, ink e zetkoste. D gemiddeld lengt va ee Nederland woor i vij letter. D weglatin va d laatst lette geef du allee i Nederlan ee besparin va vierhonder miljoe gulde pe jaa. Lees verder

Is privacybescherming hetzelfde als smetvrees?

dit was een paar maanden geleden een eerste idee: Ik ga niet graag met de bus, zeker niet in de spits, want ik voel, ruik en ervaar mensen tegen me aan. Ik ben gesteld op mijn eigen zijn, mijn privacy, iets waar een ander niet ongevraagd tegenaan moet leunen. Dat geldt ook voor mijn wie-ik-ben: je hoeft niet alles van me te weten.Dat vind ik ook zo pijnlijk aan Facebook en Hyves: ik weet meer van anderen dan me liefs is en vaak is de timing zo slecht: ik wist eerder dat mijn nicht van d’r vent af was dan haar eigen vader. Ouderwets als ik ben, bel ik mijn veel oudere broer en zijn teleurstelling sloeg om in een incestueuze verdachtmaking: of ik misschien iets met die scheiding van doen had…. Ik stelde me de vraag voor een klant van me: Hoe ga je binnen een zorgorganisatie om met privacy van mensen voor wie je beroepshalve verantwoordelijk bent en die vaak kwetsbaar zijn? Mijn broer heeft geen Faceboek, gelukkig maar, ik kan het me voorstellen: “mijn stemming is matig, omdat mijn dochter haar vent verlaat voor mijn broer: jullie mogen reageren…”

… en dit gebeurt er echt: “foutje, sorry”

Bij protesten in Iran sterft een jonge student. Haar naam en gezicht lijken een beetje op die van een docente met een Facebook account. En op dat Facebook account staat haar zeer beschaafde portretfoto. Zonder de naam te verifiëren wordt deze docente aangezien voor de overleden studente en binnen luttele uren staat haar foto op internationale websites en binnen enkele dagen prijkte haar foto op t-shirts en posters; haar gezicht werd het gezicht van het protest. Tevergeefs probeerde de docente haar foto te laten verwijderen. Als “gezicht van het protest” werd ze bedreigd. Nu woont ze in Duitsland, neda-soltani-is-still-alive, ver weg van haar universitaire carriere waar ze jaren voor had geknokt.

Fileleed

Dagelijks rijd ik tegen de file in, dat is het voordeel van wonen in de enige stad van Nederland en werken in Gorinchem. Ik denk vaak aan een oud-collega van ons, die de omgekeerde weg rijd. In de krant stond, dat ze nu toch echt eindelijk iets gaan doen aan het fileleed op de A15, verbreding en matrixen, zoals wij stedelingen, dat al jaren kennen. De eerlijkheid gebiedt te schrijven, dat ik snel vergeet hoe die verbredingen tot stand kwamen: verbreding van een snelweg betekent werk aan de weg, versmalde rijstroken, risicovol proppen op een wegdek, waar jaren niets aan is gedaan “omdat we toch gaan verbreden”. En dat vaak maanden lang. Als ik heel laat uit Gorinchem vertrek, zie ik ze beginnen, de wegwerkers. Ja, dat is wat anders dan mijn eigen tuinpaadje betegelen: snelle omleidingen opstellen terwijl moeders de vrouw de kids in bed stopt? Zou het ook zo zijn met ICT, je weet eigenlijk nooit, wie er achter nachtelijk onderhoud schuil gaat.

Phishing: wie schrijft, die blijft en wordt rijk….ook in e-mail?

Mijn vrouw gelooft alles wat er geschreven staat. Zelf heb ik daar moeite mee. Ik vind, dat een verhaal niet waar hoeft te zijn, als het maar spannend is, of romantisch of, nou ja, in ieder geval pakkend is. Binnen mijn werk kom ik wel eens de vraag naar een second opinion tegen: kortom ik ben niet de enige die de waarheid van een verhaal, diagnose of e-mail direct in twijfel trekt. Des te leuker was de mail, die ik van mijn vrouw kreeg, althans leek te krijgen. Ze vroeg me mijn rekeningnummer en wachtwoord voor Internetbankieren naar een bepaald adres te sturen. Die stuur ik natuurlijk niet, zoals ze ook niet op de hoogte is van mij bankpincode. Ik begrijp nu dat je iedere mail goed moet lezen en niet zo maar informatie hoeft te geven. “Phishing” heet dat, het was ook op het Journaal: informatie “vissen” door je voor te doen als iemand anders. Normaal geef je die informatie niet en waarom dan wel als het een geschreven bericht of vraag is. Mijn vrouw was geschokt toen ik haar de mail liet lezen: zij had de mail niet geschreven en dat is waar.